In mijn vorige blogs schreef ik over de basis van ecopsychologie en aankopingspunten voor ecotherapie. Essentieel bij ecotherapie is dat de unieke relatie tussen de persoon en de andere onderdelen van het ecosysteem centraal staat.
Harper en collega’s (2019) adviseren te starten met het in kaart brengen van iemands ecologische identiteit. Zij verdelen personen daarbij in aversief, receptief en verbonden. Bij aversiviteit is de houding ten opzichte van de natuurlijke omgeving negatief,vingegeven door negatieve associaties / traumata. Bij receptiviteit is deze houding neutraal / positief. De persoon ervaart zichzelf niet als onderdeel van een ecologie en hanteert een praktische verhouding met het ecosysteem. Bij verbinding is de relatie met natuur sterk en ervaart miemand zichzelf als onderdeel van het ecosysteem.
Bij een aversie voor natuur kan binnenskamers gestart worden met het achterhalen van de oorzaak van de aversie. Bij traumata kan lichaamsgericht werk nuttig zijn, zowel voor het verwerken van traumata / emoties en het herstellen van de (individuele) relatie met het lichaam, de individuele natuur. Bij negatieve associaties kan exposure aan metaforen / verhalen met natuurlijke elementen, afbeeldingen van natuurlijke taferelen of natuurlijke materialen zoals planten of takjes ingezet worden.
Narratieve technieken kunnen ingezet worden. Narratieve exposure therapie / actieve imaginatie kan gebruikt worden om traumata te verwerken en de relatie met de natuurlijke leefomgeving te herstellen. Het ontwikkelen van een future template kan daarbij nuttig zijn. Externaliserende technieken met behulp van natuurlijke materialen kunnen ingezet worden om de individuele problematiek en de relatie met de natuurlijke omgeving te onderzoeken. Op basis hiervan kan gekeken worden welke verandering in de relatie met de natuurlijke omgeving gewenst is, en welke eerste stappen hierin genomen kunnen worden.
Als dit werk gedaan is, kan wellicht een voorzichtig stappenplan gemaakt worden om verdere uitbreiding van de ecologische identiteit te bewerkstelligen. Hierbij kunnen bijvoorbeeld technieken uit de positieve psychologie ingezet worden.
Ik hoop jullie geïnspireerd te hebben om jullie praktijk meer naar buiten te brengen. De volgende fases – receptief en verboden – zal ik volgende blogs beschrijven.
Ter inspiratie:
*Duncan, R. (2018). Nature in Mind: Systemic Thinking and Imagination in Ecopsychology and Mental Health. London / New York: Routledge.
*Harper N.J. (2019). Nature-Based Therapy: A Practitioner’s Guide to Working Outdoors with Children, Youth, and Families (Segal J., Rose K., 1rst ed). New Society Publishers.
*www.debuitenpsychologen.nl
Flora 